Drugi głos

Czym jest drugi głos?

Drugi głos to melodia, która porusza się razem z główną, śpiewana lub grana w tym samym czasie, ale na innej wysokości. Podąża za rytmem i kształtem pierwszego głosu i tworzy z nim interwały, które dobrze brzmią razem: w muzyce rozrywkowej to prawie zawsze tercje i seksty. To dzięki niemu duet brzmi jak duet, chór pełnie, a dwie gitary jak jedna, tylko szersza.

Pierwszy głos to melodia, którą wszyscy znają. Drugi może iść powyżej, jak w brazylijskich duetach sertanejo, albo poniżej, jak to bywa w chórach i kościołach. Kto śpiewa drugi głos, musi słyszeć ten drugi i nie dać się mu porwać, dlatego tak pomaga ćwiczenie przy brzmiącym drugim głosie.

Tercje i seksty

Tercja to najczęstszy interwał: dźwięk tonacji dwa stopnie powyżej (lub poniżej) melodii. W C-dur tercja nad c to e, nad d to f, a nad g to h. Ponieważ liczy się ją w obrębie tonacji, tercja wychodzi wielka lub mała zależnie od dźwięku, a oba głosy zawsze zostają w tej samej skali.

Seksta to odwrócona tercja: tercja w dół, przeniesiona o oktawę wyżej, staje się sekstą w górę, i odwrotnie. Obie brzmią łagodnie i dobrze zlewają się z melodią. Kwinta brzmi bardziej otwarcie i archaicznie, i to ona najbardziej zdradza niedokładności intonacji. Tam, gdzie kwinta w tonacji byłaby zmniejszona (h i f w C-dur), strona wstawia w jej miejsce tercję.

Duet sertanejo i chór

W brazylijskim duecie sertanejo (tamtejszym country) drugi głos zwykle śpiewa tercje powyżej melodii. Gdy tercja wyszłaby dla głosu zbyt wysoko, przechodzi poniżej i staje się sekstą, a potem wraca, gdy tylko może. Gdzie zrobić tę zmianę, strona decyduje, patrząc na całą piosenkę: zmienia stronę jak najrzadziej i najchętniej po pauzie lub długiej nucie, tak jak zrobiłby to śpiewak.

W chórze dwugłosowym drugi głos potrzebuje własnego życia. Strona wybiera całą linię naraz: woli tercje i seksty, unika równoległych kwint i oktaw, preferuje ruch przeciwny, prowadzi dźwięk prowadzący do toniki i kończy na tonice. Jeśli wpiszesz akordy, drugi głos woli dźwięki akordu na mocnych częściach taktu.

Jak z tego korzystać

Wybierz melodię: jedną z biblioteki, wpisaną (c d e albo do re mi, z klawiatury lub gryfu gitary) albo zaśpiewaną do mikrofonu równo z metronomem. Sprawdź ją na pięciolinii i dotknij nuty, aby ją poprawić.

Wybierz styl i skalę: tercja, seksta lub kwinta, duet sertanejo lub chór, oraz skalę osoby śpiewającej drugi głos. Jeśli zrobiłeś test skali głosu, strona użyje twojego głosu; „Znajdź tonację dla obu głosów” transponuje piosenkę tak, aby obie partie się zmieściły.

Zobacz, posłuchaj i poćwicz: pięciolinia pokazuje oba głosy i interwały między nimi, a klawiatura, gitary i instrumenty dęte pokazują to samo dla każdego instrumentu. Odtwórz oba głosy, wycisz jeden, żeby usłyszeć drugi, a w trybie ćwiczeń śpiewaj swoją partię, gdy aplikacja gra drugą. Zalecane są słuchawki: bez nich mikrofon słyszy oba głosy wymieszane.

Dlaczego tylko melodie z domeny publicznej i bez tekstu

Biblioteka zawiera tylko melodie z domeny publicznej: pieśni ludowe zebrane ponad sto lat temu, hymny i utwory klasyczne. Przy każdej podano, kto i kiedy ją napisał, dlaczego jest w domenie publicznej i skąd pochodzi zapis nutowy. Gdy status budzi wątpliwości, melodia zostaje poza biblioteką.

Teksty pomijamy, nawet w starych piosenkach: tylko melodia i tytuł. Tekst (lub jego tłumaczenie) może mieć własnego autora, nawet gdy melodia jest stara, a drugi głos go nie potrzebuje. Aby pracować nad piosenką, której nie ma w bibliotece, wpisz lub zaśpiewaj melodię: nic nie opuszcza twojego urządzenia.

Także w śpiewie: test skali głosu · najlepsza tonacja dla twojego głosu · stroik dla głosu · wszystko o śpiewie