هارمونی

بخشی از موسیقی است که به آکوردها می‌پردازد: کدام نت‌ها با هم شنیده می‌شوند و یک آکورد چطور به دیگری می‌رسد. در عمل یعنی دانستن تونالیتهٔ آهنگ، آکوردهایی که به آن تعلق دارند (میدان هارمونیک آن) و اینکه چطور همه‌چیز را بدون از دست رفتن معنا به تونالیتهٔ دیگری ببرید.

هفت آکوردی است که با نت‌های یک گام ساخته می‌شود، با چیدن سوم‌ها روی هر نت. در دو ماژور: C، Dm، Em، F، G، Am و B°. تقریباً همهٔ موسیقی عامه‌پسند بیشتر از آکوردهای میدان هارمونیک تونالیتهٔ خود استفاده می‌کند.

12 تونالیته را به ترتیب پنجم به پنجم نشان می‌دهد: هر گام در جهت عقربه‌های ساعت یک دیز به کلید اضافه می‌کند. تونالیته‌های همسایه در دایره تقریباً نت‌های یکسان دارند، برای همین مدولاسیون به آن‌ها طبیعی شنیده می‌شود؛ مینورهای نسبی در داخل‌اند.