Akordy w tonacji E moll
Pole harmoniczne tonacji E moll (molowa naturalna) ma dźwięki E, Fis, G, A, H, C i D i akordy Em, F♯°, G, Am, Bm, C i D. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Dis: B (B7) i D♯°. Klucz: 1 krzyżyk (Fis). Równoległa durowa: G dur.
- E
- Fis
- G
- A
- H
- C
- D
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Bm) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | Em | Em7 | tonika |
| ii° | F♯° | F♯m7(♭5) | subdominanta |
| III | G | G7M | tonika |
| iv | Am | Am7 | subdominanta |
| v | Bm | Bm7 | dominanta |
| VI | C | C7M | subdominanta |
| VII | D | D7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (Dis): V staje się durowe (B, lub B7 z septymą), a VII zmniejszone (D♯°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (F♯m), a IV durowe (A). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji E moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (Em i G) daje spokój; subdominanta (F♯°, Am i C) oddala od toniki; dominanta (B i D♯°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Em.
Częste progresje w tonacji E moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: G dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (1 krzyżyk (Fis)).
Jednoimienna: E dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: A moll (kwinta niżej) i H moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: E moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji E moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji E moll?
To Em, F♯°, G, Am, Bm, C i D. Z septymą: Em7, F♯m7(♭5), G7M, Am7, Bm7, C7M i D7.
Jaka jest tonacja równoległa do E moll?
G dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 1 krzyżyk (Fis).
Jaki klucz ma tonacja E moll?
Tonacja E moll ma w kluczu: 1 krzyżyk (Fis).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji E moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (Bm) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Dis, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się B (B7), które mocno rozwiązuje się na Em.
Jakie progresje działają w tonacji E moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Em D C B; i–iv–V7: Em Am B7; iiø7–V7–i7: F♯m7(♭5) B7 Em7; i–VI–III–VII: Em C G D.