Akordy w tonacji C moll
Pole harmoniczne tonacji C moll (molowa naturalna) ma dźwięki C, D, Es, F, G, As i B i akordy Cm, D°, E♭, Fm, Gm, A♭ i B♭. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym H: G (G7) i B°. Klucz: 3 bemole (B, Es, As). Równoległa durowa: Es dur.
- C
- D
- Es
- F
- G
- As
- B
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Gm) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | Cm | Cm7 | tonika |
| ii° | D° | Dm7(♭5) | subdominanta |
| III | E♭ | E♭7M | tonika |
| iv | Fm | Fm7 | subdominanta |
| v | Gm | Gm7 | dominanta |
| VI | A♭ | A♭7M | subdominanta |
| VII | B♭ | B♭7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (H): V staje się durowe (G, lub G7 z septymą), a VII zmniejszone (B°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (Dm), a IV durowe (F). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji C moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (Cm i E♭) daje spokój; subdominanta (D°, Fm i A♭) oddala od toniki; dominanta (G i B°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Cm.
Częste progresje w tonacji C moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: Es dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (3 bemole (B, Es, As)).
Jednoimienna: C dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: F moll (kwinta niżej) i G moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: C moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji C moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji C moll?
To Cm, D°, E♭, Fm, Gm, A♭ i B♭. Z septymą: Cm7, Dm7(♭5), E♭7M, Fm7, Gm7, A♭7M i B♭7.
Jaka jest tonacja równoległa do C moll?
Es dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 3 bemole (B, Es, As).
Jaki klucz ma tonacja C moll?
Tonacja C moll ma w kluczu: 3 bemole (B, Es, As).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji C moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (Gm) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (H, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się G (G7), które mocno rozwiązuje się na Cm.
Jakie progresje działają w tonacji C moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Cm B♭ A♭ G; i–iv–V7: Cm Fm G7; iiø7–V7–i7: Dm7(♭5) G7 Cm7; i–VI–III–VII: Cm A♭ E♭ B♭.