Akordy w tonacji Fis moll
Pole harmoniczne tonacji Fis moll (molowa naturalna) ma dźwięki Fis, Gis, A, H, Cis, D i E i akordy F♯m, G♯°, A, Bm, C♯m, D i E. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Eis: C♯ (C♯7) i E♯°. Klucz: 3 krzyżyki (Fis, Cis, Gis). Równoległa durowa: A dur.
- Fis
- Gis
- A
- H
- Cis
- D
- E
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (C♯m) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | F♯m | F♯m7 | tonika |
| ii° | G♯° | G♯m7(♭5) | subdominanta |
| III | A | A7M | tonika |
| iv | Bm | Bm7 | subdominanta |
| v | C♯m | C♯m7 | dominanta |
| VI | D | D7M | subdominanta |
| VII | E | E7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (Eis): V staje się durowe (C♯, lub C♯7 z septymą), a VII zmniejszone (E♯°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (G♯m), a IV durowe (B). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji Fis moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (F♯m i A) daje spokój; subdominanta (G♯°, Bm i D) oddala od toniki; dominanta (C♯ i E♯°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do F♯m.
Częste progresje w tonacji Fis moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: A dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (3 krzyżyki (Fis, Cis, Gis)).
Jednoimienna: Fis dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: H moll (kwinta niżej) i Cis moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: Fis moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji Fis moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji Fis moll?
To F♯m, G♯°, A, Bm, C♯m, D i E. Z septymą: F♯m7, G♯m7(♭5), A7M, Bm7, C♯m7, D7M i E7.
Jaka jest tonacja równoległa do Fis moll?
A dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 3 krzyżyki (Fis, Cis, Gis).
Jaki klucz ma tonacja Fis moll?
Tonacja Fis moll ma w kluczu: 3 krzyżyki (Fis, Cis, Gis).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji Fis moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (C♯m) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Eis, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się C♯ (C♯7), które mocno rozwiązuje się na F♯m.
Jakie progresje działają w tonacji Fis moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: F♯m E D C♯; i–iv–V7: F♯m Bm C♯7; iiø7–V7–i7: G♯m7(♭5) C♯7 F♯m7; i–VI–III–VII: F♯m D A E.