Akordy w tonacji D moll

Pole harmoniczne tonacji D moll (molowa naturalna) ma dźwięki D, E, F, G, A, B i C i akordy Dm, E°, F, Gm, Am, B♭ i C. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Cis: A (A7) i C♯°. Klucz: 1 bemol (B). Równoległa durowa: F dur.

Molowa naturalna

Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Am) i prawie nie ciągnie do toniki.

Stopień	Trójdźwięk	Akord septymowy	Funkcja
i	Dm	Dm7	tonika
ii°	E°	Em7(♭5)	subdominanta
III	F	F7M	tonika
iv	Gm	Gm7	subdominanta
v	Am	Am7	dominanta
VI	B♭	B♭7M	subdominanta
VII	C	C7	dominanta

Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.

Molowa harmoniczna (V7 i vii°)

7. dźwięk idzie o półton w górę (Cis): V staje się durowe (A, lub A7 z septymą), a VII zmniejszone (C♯°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.

Stopień	Trójdźwięk	Akord septymowy	Funkcja
i	Dm	Dm(7M)	tonika
ii°	E°	Em7(♭5)	subdominanta
III+	F+	F7M(♯5)	tonika
iv	Gm	Gm7	subdominanta
V	A	A7	dominanta
VI	B♭	B♭7M	subdominanta
vii°	C♯°	C♯°7	dominanta

Molowa melodyczna

6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (Em), a IV durowe (G). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.

Stopień	Trójdźwięk	Akord septymowy	Funkcja
i	Dm	Dm(7M)	tonika
ii	Em	Em7	subdominanta
III+	F+	F7M(♯5)	tonika
IV	G	G7	subdominanta
V	A	A7	dominanta
vi°	B°	Bm7(♭5)	subdominanta
vii°	C♯°	C♯m7(♭5)	dominanta

Akordy tonacji D moll na pianinie

Funkcja każdego akordu

Tonika (Dm i F) daje spokój; subdominanta (E°, Gm i B♭) oddala od toniki; dominanta (A i C♯°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Dm.

Częste progresje w tonacji D moll

Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.

Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–V

Dramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
- Dm
- C
- B♭
- A
Zagraj w podkładzie
Podstawowy moll
i–iv–V7

Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
- Dm
- Gm
- A7
Zagraj w podkładzie
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7

Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
Zagraj w podkładzie
Epicki pop molowy
i–VI–III–VII

Im–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
- Dm
- B♭
- F
- C
Zagraj w podkładzie

Tonacja równoległa i jednoimienna

Równoległa durowa: F dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (1 bemol (B)).

Jednoimienna: D dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.

Sąsiedzi na kole kwintowym: G moll (kwinta niżej) i A moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.

Koło kwintowe

Wyróżniona tonacja: D moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.

Skale i narzędzia dla tonacji D moll

Skala molowa naturalna od D na gitarze Skala molowa harmoniczna od D na gitarze Skala molowa melodyczna od D na gitarze Transpozycja zapisu akordów do innej tonacji Granie w tonacji D moll łatwymi chwytami: chwyt A moll i kapodaster na 5. progu

Akordy w innych tonacjach

Tonacje durowe

Tonacje molowe

Najczęstsze pytania

Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji D moll?

To Dm, E°, F, Gm, Am, B♭ i C. Z septymą: Dm7, Em7(♭5), F7M, Gm7, Am7, B♭7M i C7.

Jaka jest tonacja równoległa do D moll?

F dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 1 bemol (B).

Jaki klucz ma tonacja D moll?

Tonacja D moll ma w kluczu: 1 bemol (B).

Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji D moll?

W molowej naturalnej V jest molowe (Am) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Cis, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się A (A7), które mocno rozwiązuje się na Dm.

Jakie progresje działają w tonacji D moll?

Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Dm C B♭ A; i–iv–V7: Dm Gm A7; iiø7–V7–i7: Em7(♭5) A7 Dm7; i–VI–III–VII: Dm B♭ F C.