Akordy w tonacji B moll
Pole harmoniczne tonacji B moll (molowa naturalna) ma dźwięki B, C, Des, Es, F, Ges i As i akordy B♭m, C°, D♭, E♭m, Fm, G♭ i A♭. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym A: F (F7) i A°. Klucz: 5 bemoli (B, Es, As, Des, Ges). Równoległa durowa: Des dur.
- B
- C
- Des
- Es
- F
- Ges
- As
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Fm) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | B♭m | B♭m7 | tonika |
| ii° | C° | Cm7(♭5) | subdominanta |
| III | D♭ | D♭7M | tonika |
| iv | E♭m | E♭m7 | subdominanta |
| v | Fm | Fm7 | dominanta |
| VI | G♭ | G♭7M | subdominanta |
| VII | A♭ | A♭7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (A): V staje się durowe (F, lub F7 z septymą), a VII zmniejszone (A°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (Cm), a IV durowe (E♭). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji B moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (B♭m i D♭) daje spokój; subdominanta (C°, E♭m i G♭) oddala od toniki; dominanta (F i A°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do B♭m.
Częste progresje w tonacji B moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: Des dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (5 bemoli (B, Es, As, Des, Ges)).
Jednoimienna: B dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: Dis moll (kwinta niżej) i F moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: B moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji B moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji B moll?
To B♭m, C°, D♭, E♭m, Fm, G♭ i A♭. Z septymą: B♭m7, Cm7(♭5), D♭7M, E♭m7, Fm7, G♭7M i A♭7.
Jaka jest tonacja równoległa do B moll?
Des dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 5 bemoli (B, Es, As, Des, Ges).
Jaki klucz ma tonacja B moll?
Tonacja B moll ma w kluczu: 5 bemoli (B, Es, As, Des, Ges).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji B moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (Fm) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (A, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się F (F7), które mocno rozwiązuje się na B♭m.
Jakie progresje działają w tonacji B moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: B♭m A♭ G♭ F; i–iv–V7: B♭m E♭m F7; iiø7–V7–i7: Cm7(♭5) F7 B♭m7; i–VI–III–VII: B♭m G♭ D♭ A♭.