Akordy w tonacji H moll
Pole harmoniczne tonacji H moll (molowa naturalna) ma dźwięki H, Cis, D, E, Fis, G i A i akordy Bm, C♯°, D, Em, F♯m, G i A. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Ais: F♯ (F♯7) i A♯°. Klucz: 2 krzyżyki (Fis, Cis). Równoległa durowa: D dur.
- H
- Cis
- D
- E
- Fis
- G
- A
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (F♯m) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | Bm | Bm7 | tonika |
| ii° | C♯° | C♯m7(♭5) | subdominanta |
| III | D | D7M | tonika |
| iv | Em | Em7 | subdominanta |
| v | F♯m | F♯m7 | dominanta |
| VI | G | G7M | subdominanta |
| VII | A | A7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (Ais): V staje się durowe (F♯, lub F♯7 z septymą), a VII zmniejszone (A♯°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (C♯m), a IV durowe (E). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji H moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (Bm i D) daje spokój; subdominanta (C♯°, Em i G) oddala od toniki; dominanta (F♯ i A♯°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Bm.
Częste progresje w tonacji H moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: D dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (2 krzyżyki (Fis, Cis)).
Jednoimienna: H dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: E moll (kwinta niżej) i Fis moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: H moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji H moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji H moll?
To Bm, C♯°, D, Em, F♯m, G i A. Z septymą: Bm7, C♯m7(♭5), D7M, Em7, F♯m7, G7M i A7.
Jaka jest tonacja równoległa do H moll?
D dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 2 krzyżyki (Fis, Cis).
Jaki klucz ma tonacja H moll?
Tonacja H moll ma w kluczu: 2 krzyżyki (Fis, Cis).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji H moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (F♯m) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Ais, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się F♯ (F♯7), które mocno rozwiązuje się na Bm.
Jakie progresje działają w tonacji H moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Bm A G F♯; i–iv–V7: Bm Em F♯7; iiø7–V7–i7: C♯m7(♭5) F♯7 Bm7; i–VI–III–VII: Bm G D A.