Akordy w tonacji A moll
Pole harmoniczne tonacji A moll (molowa naturalna) ma dźwięki A, H, C, D, E, F i G i akordy Am, B°, C, Dm, Em, F i G. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Gis: E (E7) i G♯°. Klucz: brak krzyżyków i bemoli. Równoległa durowa: C dur.
- A
- H
- C
- D
- E
- F
- G
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Em) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | Am | Am7 | tonika |
| ii° | B° | Bm7(♭5) | subdominanta |
| III | C | C7M | tonika |
| iv | Dm | Dm7 | subdominanta |
| v | Em | Em7 | dominanta |
| VI | F | F7M | subdominanta |
| VII | G | G7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (Gis): V staje się durowe (E, lub E7 z septymą), a VII zmniejszone (G♯°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (Bm), a IV durowe (D). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji A moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (Am i C) daje spokój; subdominanta (B°, Dm i F) oddala od toniki; dominanta (E i G♯°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Am.
Częste progresje w tonacji A moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: C dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (brak krzyżyków i bemoli).
Jednoimienna: A dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: D moll (kwinta niżej) i E moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: A moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji A moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji A moll?
To Am, B°, C, Dm, Em, F i G. Z septymą: Am7, Bm7(♭5), C7M, Dm7, Em7, F7M i G7.
Jaka jest tonacja równoległa do A moll?
C dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: brak krzyżyków i bemoli.
Jaki klucz ma tonacja A moll?
Tonacja A moll nie ma w kluczu ani krzyżyków, ani bemoli.
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji A moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (Em) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Gis, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się E (E7), które mocno rozwiązuje się na Am.
Jakie progresje działają w tonacji A moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Am G F E; i–iv–V7: Am Dm E7; iiø7–V7–i7: Bm7(♭5) E7 Am7; i–VI–III–VII: Am F C G.