Akordy w tonacji G moll
Pole harmoniczne tonacji G moll (molowa naturalna) ma dźwięki G, A, B, C, D, Es i F i akordy Gm, A°, B♭, Cm, Dm, E♭ i F. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Fis: D (D7) i F♯°. Klucz: 2 bemole (B, Es). Równoległa durowa: B dur.
- G
- A
- B
- C
- D
- Es
- F
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Dm) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | Gm | Gm7 | tonika |
| ii° | A° | Am7(♭5) | subdominanta |
| III | B♭ | B♭7M | tonika |
| iv | Cm | Cm7 | subdominanta |
| v | Dm | Dm7 | dominanta |
| VI | E♭ | E♭7M | subdominanta |
| VII | F | F7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (Fis): V staje się durowe (D, lub D7 z septymą), a VII zmniejszone (F♯°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (Am), a IV durowe (C). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji G moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (Gm i B♭) daje spokój; subdominanta (A°, Cm i E♭) oddala od toniki; dominanta (D i F♯°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Gm.
Częste progresje w tonacji G moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: B dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (2 bemole (B, Es)).
Jednoimienna: G dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: C moll (kwinta niżej) i D moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: G moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji G moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji G moll?
To Gm, A°, B♭, Cm, Dm, E♭ i F. Z septymą: Gm7, Am7(♭5), B♭7M, Cm7, Dm7, E♭7M i F7.
Jaka jest tonacja równoległa do G moll?
B dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 2 bemole (B, Es).
Jaki klucz ma tonacja G moll?
Tonacja G moll ma w kluczu: 2 bemole (B, Es).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji G moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (Dm) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Fis, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się D (D7), które mocno rozwiązuje się na Gm.
Jakie progresje działają w tonacji G moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Gm F E♭ D; i–iv–V7: Gm Cm D7; iiø7–V7–i7: Am7(♭5) D7 Gm7; i–VI–III–VII: Gm E♭ B♭ F.