Akordy w tonacji F moll
Pole harmoniczne tonacji F moll (molowa naturalna) ma dźwięki F, G, As, B, C, Des i Es i akordy Fm, G°, A♭, B♭m, Cm, D♭ i E♭. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym E: C (C7) i E°. Klucz: 4 bemole (B, Es, As, Des). Równoległa durowa: As dur.
- F
- G
- As
- B
- C
- Des
- Es
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (Cm) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | Fm | Fm7 | tonika |
| ii° | G° | Gm7(♭5) | subdominanta |
| III | A♭ | A♭7M | tonika |
| iv | B♭m | B♭m7 | subdominanta |
| v | Cm | Cm7 | dominanta |
| VI | D♭ | D♭7M | subdominanta |
| VII | E♭ | E♭7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (E): V staje się durowe (C, lub C7 z septymą), a VII zmniejszone (E°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (Gm), a IV durowe (B♭). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji F moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (Fm i A♭) daje spokój; subdominanta (G°, B♭m i D♭) oddala od toniki; dominanta (C i E°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do Fm.
Częste progresje w tonacji F moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: As dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (4 bemole (B, Es, As, Des)).
Jednoimienna: F dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: B moll (kwinta niżej) i C moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: F moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji F moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji F moll?
To Fm, G°, A♭, B♭m, Cm, D♭ i E♭. Z septymą: Fm7, Gm7(♭5), A♭7M, B♭m7, Cm7, D♭7M i E♭7.
Jaka jest tonacja równoległa do F moll?
As dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 4 bemole (B, Es, As, Des).
Jaki klucz ma tonacja F moll?
Tonacja F moll ma w kluczu: 4 bemole (B, Es, As, Des).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji F moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (Cm) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (E, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się C (C7), które mocno rozwiązuje się na Fm.
Jakie progresje działają w tonacji F moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: Fm E♭ D♭ C; i–iv–V7: Fm B♭m C7; iiø7–V7–i7: Gm7(♭5) C7 Fm7; i–VI–III–VII: Fm D♭ A♭ E♭.