Akordy w tonacji Dis moll
Pole harmoniczne tonacji Dis moll (molowa naturalna) ma dźwięki Dis, Eis, Fis, Gis, Ais, H i Cis i akordy D♯m, E♯°, F♯, G♯m, A♯m, B i C♯. W praktyce V i vii° pochodzą z molowej harmonicznej, z dźwiękiem prowadzącym Cisis: A♯ (A♯7) i C𝄪°. Klucz: 6 krzyżyków (Fis, Cis, Gis, Dis, Ais, Eis). Równoległa durowa: Fis dur.
- Dis
- Eis
- Fis
- Gis
- Ais
- H
- Cis
Molowa naturalna
Skala z klucza. Dobra do melodii, ale V jest molowe (A♯m) i prawie nie ciągnie do toniki.
| Stopień | Trójdźwięk | Akord septymowy | Funkcja |
|---|---|---|---|
| i | D♯m | D♯m7 | tonika |
| ii° | E♯° | E♯m7(♭5) | subdominanta |
| III | F♯ | F♯7M | tonika |
| iv | G♯m | G♯m7 | subdominanta |
| v | A♯m | A♯m7 | dominanta |
| VI | B | B7M | subdominanta |
| VII | C♯ | C♯7 | dominanta |
Każdy akord z tabeli otwiera swoją stronę na gitarze, z rysunkiem i dźwiękiem.
Molowa harmoniczna (V7 i vii°)
7. dźwięk idzie o półton w górę (Cisis): V staje się durowe (A♯, lub A♯7 z septymą), a VII zmniejszone (C𝄪°). To akordy, którymi muzyka w tonacji molowej wraca do toniki.
Molowa melodyczna
6. i 7. dźwięk idą o półton w górę: II staje się molowe (E♯m), a IV durowe (G♯). Częsta w jazzie i w melodiach wznoszących się.
Akordy tonacji Dis moll na pianinie
Funkcja każdego akordu
Tonika (D♯m i F♯) daje spokój; subdominanta (E♯°, G♯m i B) oddala od toniki; dominanta (A♯ i C𝄪°) tworzy napięcie i domaga się powrotu do D♯m.
Częste progresje w tonacji Dis moll
Posłuchaj każdej i otwórz ją w podkładzie, aby grać razem.
-
Kadencja andaluzyjska
i–VII–VI–VDramatyczny spadek z flamenco, często używany w rocku i muzyce latynoskiej.
-
Podstawowy moll
i–iv–V7Im–IVm–V7: esencja tonacji molowej; V7 wnosi napięcie skali molowej harmonicznej.
-
IIm7(♭5)–V7–Im
iiø7–V7–i7Kadencja jazzu i bolera w tonacji molowej.
-
Epicki pop molowy
i–VI–III–VIIIm–♭VI–♭III–♭VII: wielki refren w tonacji molowej.
Tonacja równoległa i jednoimienna
Równoległa durowa: Fis dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz (6 krzyżyków (Fis, Cis, Gis, Dis, Ais, Eis)).
Jednoimienna: Es dur, z tą samą toniką i innym trybem. Przejście z jednej do drugiej w środku utworu zmienia nastrój bez zmiany środka.
Sąsiedzi na kole kwintowym: Gis moll (kwinta niżej) i B moll (kwinta wyżej). Modulacja do nich brzmi naturalnie.
Koło kwintowe
Wyróżniona tonacja: Dis moll. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara każdy krok idzie o kwintę w górę i dodaje krzyżyk; w przeciwnym kierunku dodaje bemol. Wewnątrz leżą tonacje równoległe molowe. Dotknij tonacji, aby zobaczyć jej akordy.
Skale i narzędzia dla tonacji Dis moll
Akordy w innych tonacjach
Tonacje durowe
Tonacje molowe
Najczęstsze pytania
Jakie akordy ma pole harmoniczne tonacji Dis moll?
To D♯m, E♯°, F♯, G♯m, A♯m, B i C♯. Z septymą: D♯m7, E♯m7(♭5), F♯7M, G♯m7, A♯m7, B7M i C♯7.
Jaka jest tonacja równoległa do Dis moll?
Fis dur. Obie skale mają te same dźwięki i ten sam klucz: 6 krzyżyków (Fis, Cis, Gis, Dis, Ais, Eis).
Jaki klucz ma tonacja Dis moll?
Tonacja Dis moll ma w kluczu: 6 krzyżyków (Fis, Cis, Gis, Dis, Ais, Eis).
Dlaczego V jest durowe w polu harmonicznym tonacji Dis moll?
W molowej naturalnej V jest molowe (A♯m) i prawie nie ciągnie do toniki. Po podniesieniu 7. dźwięku o półton (Cisis, dźwięk prowadzący) powstaje molowa harmoniczna, a V staje się A♯ (A♯7), które mocno rozwiązuje się na D♯m.
Jakie progresje działają w tonacji Dis moll?
Najczęściej używane: i–VII–VI–V: D♯m C♯ B A♯; i–iv–V7: D♯m G♯m A♯7; iiø7–V7–i7: E♯m7(♭5) A♯7 D♯m7; i–VI–III–VII: D♯m B F♯ C♯.